Lidia Mieścicka

Tak się cieszę,że mogłam poznać Lidke. Bardzo mi imponowała swoja bystrością umysłu i mądrością. Dla mnie terapia z Lidka to nie były kamieniołomy jak poprzednie terapie, tylko wspólne spokojne płynięcie przez różne trudne i mniej trudne tereny. Momentami było calkiem śmiesznie bo Lidka, w moim doświadczeniu, była dowcipną osoba. Lubiłam słuchać opowieści o jej życiu i doświadczeniach – często mowiła o córkach, wnuczku i swoim przyjacielu, który umarł dawno,ale za którym wciąż bardzo tęskniła. Pamiętam jak mniej więcej co trzecie spotkanie zadawała mi to samo banalnie proste pytanie i ja wtedy myślałam,że ona może zapomina,że mnie już o to pytała wcześniej? Odpowiadałam zawsze tak samo,potem już lekko zniecierpliwiona. Aż pewnego razu zrozumiałam,że to pytanie jest dla mojej terapii kluczowe – tak genialnie proste, a jednak tak ważna była na nie odpowiedź. Mistrzyni. Tak o niej myślę i zamierzam myśleć jeszcze często.