Statut I ZASADY ETYCZNE

STATUT POLSKIEGO TOWARZYSTWA INTEGRACYJNEJ PSYCHOTERAPII DOŚWIADCZENIOWEJ I EDUKACJI SPOŁECZNEJ STOWARZYSZENIA INTRA

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

  1.  Stowarzyszenie nosi nazwę: Polskie Towarzystwo Integracyjnej Psychoterapii Doświadczeniowej i Edukacji Społecznej STOWARZYSZENIE INTRA w dalszych postanowieniach statutu zwane Stowarzyszeniem.
  2. Stowarzyszenie jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, zawiązanym dla szerzenia idei i praktyki współczesnej psychologii humanistycznej ze szczególnym uwzględnieniem integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej i edukacji społecznej.
  3. Siedzibą Stowarzyszenia jest miasto stołeczne Warszawa. Terenem działania jest Rzeczpospolita Polska.
  4. Dla realizacji celów statutowych Stowarzyszenie może działać na terenie innych państw z poszanowaniem tamtejszego prawa.
  5. Stowarzyszenie jest zawiązane na czas nieograniczony. Posiada osobowość prawną. Działa na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r.: Prawo o Stowarzyszeniach oraz niniejszego statutu.
  6. Stowarzyszenie może należeć do innych krajowych i międzynarodowych organizacji o podobnych celach.
  7. Działalność Stowarzyszenia oparta jest przede wszystkim na pracy społecznej członków.
  8. Do prowadzenia swych spraw Stowarzyszenie może zatrudniać pracowników.

ROZDZIAŁ II

  1. Celem Stowarzyszenia jest:
    1. stwarzanie warunków do rozwoju i propagowania integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej oraz współczesnej psychologii humanistycznej w różnych obszarach i dla różnych środowisk zawodowych i społecznych,
    2. prowadzenie działalności naukowej w dziedzinie psychologii, psychoterapii i edukacji społecznej,
    3. popularyzacja wiedzy na temat integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej wśród osób zajmujących się psychoterapią i pomocą psychologiczną,
    4. popularyzacja współczesnej psychologii humanistycznej, szczególnie zaś integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej w mediach,
    5. udzielanie różnych form wsparcia osobom szkolącym się w integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej,
    6. potwierdzanie kwalifikacji i dbanie o wysoki poziom profesjonalny i etyczny osób i ośrodków pracujących w oparciu o zasady współczesnej psychologii humanistycznej i integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej i edukacji społecznej,
    7. stwarzanie warunków do rozwoju i propagowania edukacji społecznej w oparciu o idee współczesnej psychologii humanistycznej,
    8. działalność kulturalna, charytatywna na rzecz rozwoju, aktywizacji i integracji różnych środowisk, w których zastosowanie mogą mieć idee i wartości integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej oraz współczesnej psychologii humanistycznej,
    9. działania psychoprofilaktyczne, psychoedukacyjne dla dzieci, młodzieży, dorosłych, seniorów, dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym oraz zainteresowanych środowisk społecznych, kulturowych, zawodowych (w tym min. dla lekarzy, pedagogów, nauczycieli, psychologów, psychoterapeutów) oraz innych grup i instytucji wymagających wsparcia lub mających potrzebę rozwoju),
    10. Dbanie o poprawę jakości życia w tym w szczególności o jakość życia psychicznego oraz o poprawę adaptacji społecznej osób i organizacji.
  2. Stowarzyszenie swe cele realizuje poprzez:
    1. wydawanie periodyków i czasopism dotyczących zagadnień integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej, współczesnej psychologii humanistycznej i edukacji społecznej - w/w działalność będzie prowadzona jako niedochodowa.
    2. organizowanie konferencji i seminariów naukowych,
    3. organizowanie akcji społecznych
    4. prowadzenie badań naukowych, konsultacji, szkoleń i ekspertyz,
    5. tworzenie programów z zakresu integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej, programów psychoedukacyjnych, psychoprofilaktycznych i realizacja wynikających z nich zadań, oraz realizowanie warsztatów, treningów i szkoleń,
    6. opiniowanie aktów prawnych i wydarzeń dotyczących psychologii, psychoterapii, nauk społecznych, edukacji społecznej oraz problemów społecznych,
    7. prowadzenie prac nad doskonaleniem kształcenia studentów,
    8. organizowanie różnych form profesjonalnego szkolenia dla osób dążących do uzyskania zawodowych kwalifikacji w zakresie integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej, stosowanej w leczeniu różnych form zaburzeń,
    9. organizowanie różnych form profesjonalnego szkolenia dla osób dążących do uzyskania kwalifikacji w zakresie treningu i warsztatu psychologicznego (trener psychologiczny) oraz szkoleń biznesowych (trener biznesu),
    10. Wydawanie odpowiednich certyfikatów i zaświadczeń, osobom kształcącym się w zakresie integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej oraz dla osób dążących do uzyskania kwalifikacji w zakresie treningu i warsztatu psychologicznego (trener psychologiczny) oraz szkoleń biznesowych (trener biznesu),
    11. prowadzenie superwizji dla psychoterapeutów i trenerów,
    12. udzielanie pomocy psychologicznej i prowadzenie psychoterapii w nurcie integracyjnej psychoterapii doświadczeniowej,
    13. współpraca i utrzymywanie stałego kontaktu z krajowymi i międzynarodowymi stowarzyszeniami oraz innymi organizacjami o podobnych celach działania,
    14. udzielanie członkom Stowarzyszenia pomocy prawnej i zawodowej.

Powyższą działalność Stowarzyszenie prowadzi w formie nieodpłatnej i odpłatnej działalności pożytku publicznego.

ROZDZIAŁ III

CZŁONKOWIE – PRAWA I OBOWIĄZKI

  1. Członkami Stowarzyszenia mogą być osoby fizyczne i prawne. Osoba prawna może być jedynie członkiem wspierającym Stowarzyszenia.
  2. Stowarzyszenie posiada członków:
    1. zwyczajnych,
    2. wspierających,
    3. honorowych.
  3. Członkiem zwyczajnym Stowarzyszenia może być każda osoba fizyczna, zainteresowana integracyjną psychoterapią doświadczeniową i edukacją społeczną w duchu humanistycznym i która ponadto:
    1. złoży deklarację członkowską na piśmie,
    2. przedstawi pozytywną opinię dwóch członków Stowarzyszenia
  4. Status członka zwyczajnego uzyskuje się po złożeniu pisemnej deklaracji na podstawie uchwały Zarządu Stowarzyszenia .
  5. Członkiem wspierającym Stowarzyszenia może zostać osoba fizyczna i prawna deklarująca pomoc finansową, rzeczową lub merytoryczną w realizacji celów Stowarzyszenia .
  6. Status członka wspierającego uzyskuje się po złożeniu pisemnej deklaracji na podstawie uchwały Zarządu.
  7. Członkiem honorowym Stowarzyszenia może być osoba fizyczna, która wniosła wybitny wkład w działalność i rozwój Stowarzyszenia.
  8. Członkowie honorowi są przyjmowani przez Walne Zgromadzenie na wniosek co najmniej 10 członków Stowarzyszenia.
  9. Członkowie zwyczajni mają prawo:
    1. biernego i czynnego uczestniczenia w wyborach do władz Stowarzyszenia,
    2. korzystania z dorobku, majątku i wszelkich form działalności Stowarzyszenia,
    3. udziału w zebraniach, wykładach oraz imprezach organizowanych przez Stowarzyszenie,
    4. zgłaszania wniosków co do działalności Stowarzyszenia.
  10. Członkowie zwyczajni mają obowiązek:
    1. brania udziału w działalności Stowarzyszenia i realizacji jego celów,
    2. przestrzegania statutu i uchwał władz Stowarzyszenia,
    3. regularnego opłacania składek.
  11.  Członkowie wspierający i honorowi nie posiadają biernego oraz czynnego prawa wyborczego, mogą jednak brać udział w zebraniach władz statutowych Stowarzyszenia z głosem doradczym. Poza tym posiadają takie prawa jak członkowie zwyczajni.
  12. Członkowie wspierający mają obowiązek wywiązywania się z zadeklarowanych świadczeń, przestrzegania statutu oraz uchwał władz Stowarzyszenia.
  13. Członkowie honorowi i wspierający są zwolnieni ze składek członkowskich.
  14. Utrata członkostwa następuje na skutek pisemnej rezygnacji złożonej na ręce Zarządu lub skreślenia przez Zarząd z powodu:
    1. łamania statutu i/lub nieprzestrzegania uchwał władz Stowarzyszenia,
    2. rażącego naruszenia zasad etyki,
    3. notorycznego niebrania udziału w pracach Stowarzyszenia,
    4. niepłacenia składek przez okres dwóch lat,
    5. utraty praw obywatelskich na mocy prawomocnego wyroku sądu,
    6. śmierci członka Stowarzyszenia,
    7. utraty osobowości prawnej przez osobę prawną.
  15. Od uchwały Zarządu w sprawie przyjęcia w poczet członków Stowarzyszenia lub pozbawienia członkostwa zainteresowanemu przysługuje odwołanie do Walnego Zgromadzenia Członków. Uchwała Walnego Zgromadzenia Członków jest ostateczna. Zarząd ma obowiązek doręczenia uchwały o pozbawieniu członkostwa zainteresowanemu.

ROZDZIAŁ IV

WŁADZE STOWARZYSZENIA

  1. Władzami Stowarzyszenia są:
    1. Walne Zgromadzenie Członków,
    2. Zarząd,
    3. Komisja Rewizyjna,
    4. Komisja Etyki.
  2. Kadencja władz.
    1. Kadencja wszystkich władz wybieralnych Stowarzyszenia trwa dwa lata, a ich wybór odbywa się w tajnym głosowaniu zwykłą większością głosów.
    2. Członkowie wybrani do władz Stowarzyszenia mogą tę samą funkcję pełnić nie dłużej niż dwie kadencje poza skarbnikiem i sekretarzem Zarządu, funkcjami w Komisji Etyki i Komisji Rewizyjnej, które mogą być pełnione bez ograniczeń.
  3. Uchwały wszystkich władz Stowarzyszenia zapadają zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy członków uprawnionych do głosowania chyba że dalsze postanowienia statutu stanowią inaczej.
  4. Podjęcie uchwały dotyczącej zmian w statucie wymaga większości 2/3 głosów przy obecności co najmniej połowy ogólnej liczby członków pierwszym terminie, a w drugim terminie, który może być ogłoszony o godzinę później tego samego dnia, większością 2/3 głosów przy liczbie obecnych.
  5. Walne Zgromadzenie Członków jest najwyższą władzą Stowarzyszenia. W Walnym Zgromadzeniu Członków biorą udział:
    1. z głosem stanowiącym – członkowie zwyczajni,
    2. z głosem doradczym – członkowie wspierający, honorowi oraz zaproszeni goście.
  6. Walne Zgromadzenie Członków może być zwyczajne i nadzwyczajne.
  7. Walne Zgromadzenie Członków zwyczajne jest zwoływane raz na dwa lata przez Zarząd Stowarzyszenia. Termin i miejsce obrad Zarząd podaje do wiadomości wszystkich członków co najmniej na 30 dni przed terminem zebrania.
  8. Walne Zgromadzenie Członków nadzwyczajne może się odbyć w każdym czasie. Jest zwoływane przez Zarząd z jego inicjatywy, na wniosek Komisji Rewizyjnej, Komisji Etyki lub pisemny wniosek co najmniej 1/3 ogólnej liczby członków zwyczajnych Stowarzyszenia.
  9. Do ważności uchwał Walnego Zgromadzenia Stowarzyszenia konieczna jest obecność co najmniej połowy ogólnej liczby członków zwyczajnych w pierwszym terminie, a w drugim terminie, który może być wyznaczony o 15 minut później tego samego dnia, Walne Zgromadzenie może skutecznie obradować – bez względu na liczbę obecnych na zebraniu.
  10. Uchwały Walnego Zgromadzenia Stowarzyszenia zapadają zwykłą większością głosów, z wyjątkiem uchwały o rozwiązaniu Stowarzyszenia , która wymaga większości 2/3 głosów przy obecności przynajmniej połowy członków.
  11. Do kompetencji Walnego Zgromadzenia należą:
    1. określenie głównych kierunków działania i rozwoju Stowarzyszenia ,
    2. uchwalanie zmian statutu,
    3. wybór i odwoływanie pozostałych władz Stowarzyszenia ,
    4. rozpatrywanie i zatwierdzanie sprawozdań z działalności Zarządu i Komisji Rewizyjnej i Komisji Etyki,
    5. udzielanie Zarządowi absolutorium na wniosek Komisji Rewizyjnej,
    6. uchwalanie budżetu,
    7. ustalanie innych niż składki członkowskie świadczeń na rzecz Stowarzyszenia ,
    8. podejmowanie uchwał w sprawie przyjęcia członka honorowego,
    9. rozpatrywanie wniosków i postulatów zgłoszonych przez członków Stowarzyszenia lub jego władze,
    10. rozpatrywanie odwołań od uchwał Zarządu,
    11. podejmowanie uchwały o rozwiązaniu Stowarzyszenia i przeznaczeniu jego majątku,
    12. podejmowanie uchwał w każdej sprawie wniesionej pod obrady, we wszystkich sprawach nie zastrzeżonych do kompetencji innych władz Stowarzyszenia.
  12. Zarząd jest powołany do kierowania całą działalnością Stowarzyszenia zgodnie z
    uchwałami Walnego Zgromadzenia Członków oraz reprezentuje Stowarzyszenie na zewnątrz. Zarząd składa się z 4 do 7 osób, w tym prezesa, wiceprezesa, sekretarza i skarbnika. Prezesa, wiceprezesa i sekretarza, skarbnika wybiera Zarząd spośród swoich członków.
  13. Posiedzenia Zarządu odbywają się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz na kwartał. Posiedzenia Zarządu zwołuje prezes.
  14. Do kompetencji Zarządu należą:
    1. realizacja celów Stowarzyszenia,
    2. wykonywanie uchwał Walnego Zgromadzenia Członków,
    3. sporządzanie planów pracy i budżetu,
    4. uchwalanie wysokości składek członkowskich,
    5. sprawowanie zarządu nad majątkiem Stowarzyszenia,
    6. podejmowanie uchwał o nabywaniu, zbywaniu lub obciążaniu majątku Stowarzyszenia,
    7. reprezentowanie Stowarzyszenia na zewnątrz,
    8. zwoływanie Walnego Zgromadzenia Członków,
    9. przyjmowanie i skreślanie członków zwyczajnych i wspierających.
  15. Komisja Rewizyjna powoływana jest do sprawowania kontroli nad działalnością Stowarzyszenia w zakresie:
    1. zgodności z obowiązującym prawem,
    2. zgodności ze statutem Stowarzyszenia,
    3. realizacji uchwał Walnego Zgromadzenia Członków przez Zarząd,
    4. prawidłowości działalności finansowej i gospodarczej,
    5. zatwierdzania sprawozdania finansowego.

Komisja Rewizyjna składa się z 3 do 5 osób w tym przewodniczącego, zastępcy przewodniczącego oraz sekretarza. Przewodniczącego, zastępcę przewodniczącego i sekretarza wybiera Komisja Rewizyjna spośród swoich członków.

16. Do kompetencji Komisji Rewizyjnej należy:

    1. kontrolowanie działalności Zarządu,
    2. składanie wniosków z kontroli na Walnym Zgromadzeniu Członków,
    3. składanie wniosków o absolutorium dla Zarządu Stowarzyszenia,
    4. zwoływanie nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Członków oraz zebrania Zarządu,
    5. składanie sprawozdań ze swojej działalności na Walnym Zgromadzeniu Członków.

17. W razie gdy skład władz Stowarzyszenia ulegnie zmniejszeniu w czasie trwania kadencji, uzupełnienie ich składu może nastąpić w drodze kooptacji, której dokonują pozostali członkowie organu, który uległ zmniejszeniu. W tym trybie można powołać nie więcej niż połowę składu organu.

18. Komisja Etyki

    1. Komisja Etyki powołana jest w celu dbania o wysokie, etyczne standardy działania członków stowarzyszenia.
    2. Komisja Etyki składa się z 3 do 5 osób, w tym przewodniczącego. Przewodniczącego wybiera Komisja Etyki spośród swoich członków.
    3. Posiedzenia Komisji Etyki odbywają się w miarę potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz w roku. Posiedzenia Komisji zwołuje przewodnicy.

ROZDZIAŁ V

MAJĄTEK I FUNDUSZE

  1. Majątek Stowarzyszenia powstaje:
    1. ze składek członkowskich,
    2. z darowizn, spadków, zapisów,
    3. z dotacji i ofiarności publicznej,
    4. z przychodów z odpłatnej działalności pożytku publicznego,
    5. z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie:

I. 58.90. Z - Pozostałe zakwaterowanie
II. 58.11. Z - Wydawanie książek
III. 58.19. Z - Pozostała działalność wydawnicza
IV. 59.11. Z - Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych
V. 59.13. Z - Działalność związana z dystrybucją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych
VI. 59.14. Z - Działalność związana z projekcją filmów
VII. 56.10. A - Restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne
VIII. 56.10. B - Ruchome placówki gastronomiczne
IX. 56.29. Z - Pozostała usługowa działalność gastronomiczna
X. 56.30. Z - Przygotowywanie i podawanie napojów
XI. 68.20. Z - Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi
XII. 47.91. Z - Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet
XIII. 18.12. Z - Pozostałe drukowanie
XIV. 18.13. Z - Działalność usługowa związana z przygotowywaniem do druku
XV. 18.14. Z - Introligatorstwo i podobne usługi
XVI. 90.01. Z. - Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych
XVII. 90.02. Z - Działalność wspomagająca wystawianie przedstawień artystycznych
XVIII. 90.03. Z - Artystyczna i literacka działalność twórcza
XIX. 90.04. Z - Działalność obiektów kulturalnych
XX. 47.78. Z - Sprzedaż detaliczna pozostałych nowych wyrobów prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach
XXI. 82.30.Z - Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów.

2. Wszelkie środki pieniężne mogą być przechowywane na koncie Stowarzyszenia, oraz również w postaci gotówki w kasie Stowarzyszenia, w jego siedzibie.

3. Stowarzyszenie prowadzi gospodarkę finansową zgodnie z obowiązującymi przepisami.

4. Decyzje w sprawie nabywania, zbywania i obciążania majątku Stowarzyszenia podejmuje Zarząd.

5. Do zawierania umów, udzielania pełnomocnictwa i składania innych oświadczeń woli, w szczególności w sprawach majątkowych, wymagane są podpisy dwóch członków Zarządu działających łącznie.

ROZDZIAŁ VI

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

  1. Uchwałę o rozwiązaniu Stowarzyszenia podejmuje Walne Zgromadzenie Członków kwalifikowaną większością głosów – (2/3), przy obecności co najmniej połowy członków.
  2. Podejmując uchwałę o rozwiązaniu Stowarzyszenia Walne Zgromadzenie Członków określa sposób jego likwidacji oraz przeznaczenie majątku Stowarzyszenia.
  3. W sprawach nie uregulowanych w niniejszym statucie zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo o Stowarzyszeniach.

 

KODEKS ZASAD ETYCZNYCH  POLSKIEGO TOWARZYSTWA INTEGRACYJNEJ PSYCHOTERAPII DOŚWIADCZENIOWEJ I EDUKACJI SPOŁECZNEJ – STOWARZYSZENIE INTRA

PREAMBUŁA

Polskie Towarzystwo Integracyjnej Psychoterapii  Doświadczeniowej i Edukacji Społecznej – Stowarzyszenie Intra zostało zawiązane dla szerzenia idei i praktyki współczesnej psychologii humanistycznej – zorientowanej na osobę i szczególnie uwzględniającej aspekt doświadczeniowy w pracy psychoterapeutycznej i edukacji psychologicznej.

Specyfika podejścia humanistyczno-doświadczeniowego związana jest z wagą i charakterem relacji międzyosobowej, zwłaszcza relacji z pacjentem/klientem czy uczestnikami grup. Relację tę wyznacza postawa terapeuty/trenera zwana triadą rogersowską, która opiera się na fundamentalnej akceptacji i empatii wobec osoby i autentyczności (spójności) osobistej terapeuty/trenera w kontakcie z osobą. Relacja buduje się w oparciu o takie wartości, jak: partnerstwo, poszanowanie podmiotowości i wolności osobistej każdej osoby, akceptacja odmienności i różnorodności, uczciwość, rzetelność, zaufanie, jasność celów i podejmowanych działań.

Wierzymy, że taka postawa i związane z nią wartości dobrze służą rozwijaniu podmiotowości i świadomej pracy nad zmianą lub rozwojem – pacjentów/klientów, uczestników grup i szkoleń, a także innych podmiotów. Jednocześnie przyjęcie takich standardów zobowiązuje do wyjątkowej odpowiedzialności i nakłada obowiązek zadbania o ich przestrzeganie w szczegółowych sytuacjach. Temu służy niniejszy Kodeks Zasad Etycznych, którego treść jest również zgodna z podstawowymi prawami jednostki zapisanymi w Karcie Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych.

 

ZASADY OGÓLNE

Członek Polskiego Towarzystwa Integracyjnej Psychoterapii Doświadczeniowej i Edukacji Społecznej przestrzega standardów postawy i zachowań wynikających z wartości ważnych dla podejścia humanistyczno-doświadczeniowego i dba o dobre imię Towarzystwa.

  • Członek Towarzystwa realizujący wszelkie cele statutowe Towarzystwa jest zobowiązany do jak najwyższej jakości merytorycznej, organizacyjnej i etycznej swoich działań.
  • Członek Towarzystwa w ramach związanej z nim działalności zawodowej, w tym w szczególności: psychoterapeutycznej, trenersko-szkoleniowej, edukacyjnej i naukowo-badawczej dba o przestrzeganie Zasad Etycznych – szczegółowe reguły dotyczące zawodu psychoterapeuty i trenera psychologicznego oraz technik diagnostycznych i badań naukowych są wyszczególnione w dalszej części Zasad Etycznych.
  • Członek Towarzystwa ma świadomość, że przestrzeganie prawa i dobrych obyczajów również poza obszarem zawodowym ma istotny wpływ nie tylko na jego dobre imię, ale także na reputację Towarzystwa i środowiska zawodowego.
  • Ponieważ Zasady Etyczne nie wyczerpują wszystkich potencjalnych sytuacji, członek Towarzystwa jest zobowiązany do kierowania się własnym rozeznaniem, sumieniem i intuicją etyczną.

 

ZASADY SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE PSYCHOTERAPEUTÓW

Psychoterapeuta bierze odpowiedzialność za swoje kompetencje w zakresie wiedzy i umiejętności oraz jest zobowiązany do stałego rozwoju profesjonalnego.

  • Odbywa podstawowe szkolenie wg kryteriów Polskiej Rady Psychoterapii
  • Korzysta z superwizji jako elementu obiektywizującego jego własną praktykę zawodową.
  • Korzysta z wymiany doświadczeń z innymi profesjonalistami, uczestniczy w spotkaniach i konferencjach zawodowych.
  • Jest świadomy, że osobiste problemy i konflikty mogą zakłócać efektywną pracę psychoterapeutyczną. Powstrzymuje się od działania, gdyby jego osobiste problemy mogłyby prowadzić do nieadekwatnych zachowań lub narażałyby na szkodę pacjenta, kolegów lub uczestników badań. W takiej sytuacji powinien starać się o zasięgnięcie profesjonalnego wsparcia w celu rozstrzygnięcia, czy powinien zakończyć, zawiesić lub ograniczyć zakres tego działania.
  • Jest gotów zawiesić wykonywanie zawodu lub z niego zrezygnować, jeśli stan jego zdrowia fizycznego lub psychicznego czasowo albo trwale uniemożliwia mu rzetelne wykonywanie jego zadań.

Psychoterapeuta dba o postawienie właściwej diagnozy psychoterapeutycznej, ocenę swoich możliwości terapeutycznych wobec danej sytuacji oraz o nawiązanie prawidłowego kontraktu z pacjentem

  • Starannie diagnozuje sytuację pacjenta pod kątem psychoterapeutycznym i nozologicznym.
  • Podejmuje rozważną decyzję co do podjęcia się psychoterapii danego pacjenta. Jeśli uzna, że sytuacja przekracza jego umiejętności i możliwości, powinien skierować pacjenta do innego, odpowiedniego psychoterapeuty. Podobnie powinien postąpić, jeśli pacjent chce być w psychoterapii według innego kierunku niż reprezentowany przez psychoterapeutę bądź życzy sobie korzystać z psychoterapii u innego psychoterapeuty.
  • Zawiera z pacjentem kontrakt obejmujący informację o stosowanym kierunku psychoterapii, celach procesu terapeutycznego, przewidywanym (orientacyjnym) czasie trwania psychoterapii, formie i częstotliwości sesji, honorarium, i potwierdzony dobrowolną zgodą pacjenta.
  • Prowadzi proces psychoterapii tak długo, jak tego wymaga dobro pacjenta.
  • Respektuje prawo pacjenta do zakończenia psychoterapii nawet jeśli uważa, że cele psychoterapii nie zostały osiągnięte.
  • Prowadzi dokumentację procesu psychoterapii zgodnie z obranym warsztatem pracy oraz ponosi odpowiedzialność za jej właściwe zabezpieczenie.

Psychoterapeuta respektuje prawo pacjenta do poufności

  • Przestrzega aktualnych zasad RODO dotyczących danych pacjenta.
  • Zachowuje w dyskrecji wszystkie fakty relacjonowane przez pacjenta oraz zachowania i reakcje emocjonalne pojawiające się w trakcie psychoterapii. Zachowuje również w tajemnicy sam fakt pozostawania pacjenta w psychoterapii.
  • W sytuacji poddawania procesu psychoterapii superwizji, psychoterapeuta dba o możliwą anonimowość pacjenta w prezentowaniu jego przypadku.
  • Zasada dyskrecji może być uchylona w sytuacji superwizji, konsultacji, skierowania do odpowiedniego specjalisty oraz sytuacji, w której nieujawnienie informacji mogłoby zagrażać życiu lub w poważnym stopniu zdrowiu pacjenta bądź innych osób. W sytuacjach w/w psychoterapeuta stara się ograniczyć zakres podawanych danych do wymogów danej sytuacji.

Psychoterapeuta dba o dobro pacjenta

  • Buduje przyjazną i bezpieczną atmosferę sesji, dba o otwartość w relacji psychoterapeutycznej.
  • Stwarza pacjentowi przestrzeń do własnej refleksji, podąża za nim, nie przyspieszając naturalnych procesów. Wzmacnia poczucie podmiotowości, wolności i sprawczości pacjenta.
  • Uznając i szanując różnice wynikające z wieku, płci, pozycji socjoekonomicznej, orientacji seksualnej, pochodzenia etnicznego lub ograniczeń fizycznych i umysłowych, stosuje takie postępowanie terapeutyczne, które uwzględnia kontekst i potrzeby wynikające z tych różnic.
  • Przyjmuje nieoceniająco pacjenta z całym zasobem jego doświadczeń i poglądów. Nie feruje ocen moralnych, nie forsuje własnych przekonań.
  • Przeciwstawia się wszelkim ingerencjom osób trzecich w proces psychoterapii, które mogłyby prawidłowy, uzgodniony z pacjentem proces naruszyć. W sytuacji konfliktu otwarcie przedstawia swoje stanowisko wszystkim stronom.


Psychoterapeuta nie przekracza właściwej dla psychoterapii granicy w relacji z pacjentem

  • Nie korzysta z zasobów i możliwości pacjenta dla osobistych celów i korzyści – ogranicza się do umówionego z pacjentem honorarium.
  • Nie wchodzi w towarzyskie i intymne relacje z pacjentem w czasie trwania procesu psychoterapii, a także długo po jego zakończeniu.
  • W szczególności psychoterapeucie nie wolno nawiązywać z uczestnikiem relacji o charakterze erotycznym ani innej relacji naruszającej emocjonalnie w czasie trwania procesu psychoterapeutycznego.
  • Nie podejmuje i nie prowadzi psychoterapii wobec osoby, z którą pozostaje w bliskiej relacji (prywatnej lub zawodowej) oraz z rodzin i bliskich osób pacjenta


Psychoterapeuta odpowiada za swoje zachowania i stan zdrowie które mają istotny wpływ  na pacjentów

  • Nie propaguje ani nie demonstruje zachowań sprzecznych z zasadami higieny psychicznej.
  • Nie propaguje ani nie demonstruje nadużywania substancji uzależniających i nie używa substancji niedozwolonych.
  • Powinien zawiesić wykonywanie zawodu lub z niego zrezygnować, jeśli stan jego zdrowia fizycznego lub psychicznego czasowo albo trwale uniemożliwia mu rzetelne wykonywanie jego zadań.

Psychoterapeuta dba o reputację i etyczność środowiska psychoterapeutycznego

  • Dba o reputację i dobrą atmosferę w środowisku zawodowym: szanuje innych psychoterapeutów, nie podważa bezpodstawnie ich kompetencji, nie angażuje się w nieuczciwą rywalizację.
  • Kieruje się zasadą, że przestrzeganie prawa i dobrych obyczajów poza obszarem zawodowym ma istotny wpływ nie tylko na jego dobre imię, ale również na reputację środowiska psychoterapeutów
  • W sytuacji kiedy uzyska uprawdopodobnioną wiedzę o naruszeniu zasad etycznych przez innego psychoterapeutę, zobowiązany jest zwrócić uwagę tej osobie na niestosowność jej zachowania, a w przypadku, kiedy taka reakcja nie przynosi rezultatu lub uchybienie ma poważny charakter, zgłosić ten fakt do przedstawiciela Komisji Etyki.

Zgłaszając nadużycie powinien działać z najwyższą starannością, tak aby dobro pacjentów lub innych osób którzy są źródłem informacji nie doznało uszczerbku.

  • Jeżeli psychoterapeuta wie o naruszeniu prawa, godzącym w interesy osób pozostających w psychoterapii, popełnionym przez innego psychoterapeutę, powinien czuć się zobowiązany do zgłoszenia tego faktu komisji etyki lub odpowiednim instytucjom prawnym.
  • Źródło wiedzy o naruszeniu prawa objęte jest bezwzględną tajemnicą.

Relacje psychoterapeuty z innymi profesjonalistami oraz funkcjonowania w życiu publicznym

  • Psychoterapeuta, w najlepiej pojętym interesie pacjenta, jest zobowiązany utrzymywać jasne i niekonfliktowe relacje z profesjonalistami, którzy współuczestniczą w leczeniu pacjenta.
  • Psychoterapeuta jest zobowiązany do skierowania pacjenta do innego profesjonalisty, jeżeli jest to potrzebne w procesie diagnozy i psychoterapii
  • Psychoterapeuta nie może brać udziału w reklamowaniu lub w ogłoszeniach
    komercyjnych doradzających zakup, lub zastosowanie produktu czy usługi z powoływaniem się na wykonywany lub wyuczony zawód psychoterapeuty, uwiarygodniając tym informacje o zaletach oferowanego produktu czy usługi.
  • Psychoterapeuta dba o neutralność swojego wizerunku w przestrzeni publicznej

   

ZASADY SZCZEGÓŁOWE DOTYZCĄCE TRENERÓW

Trener bierze odpowiedzialność za swoje kompetencje w zakresie wiedzy i umiejętności oraz jest zobowiązany do stałego rozwoju profesjonalnego

  • Odbywa podstawowe kształcenie formujące wg kryteriów Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
  • Korzysta z superwizji jako możliwości analizy i rozwoju własnej praktyki trenerskiej.
  • Korzysta z wymiany doświadczeń z innymi trenerami, uczestniczy w spotkaniach i konferencjach poświęconych zagadnieniom pracy z grupą.

Trener dba o jasne kryteria naboru i kwalifikowania uczestników do grupy

  • Zapewnia uczestnikom informacje o treningu lub warsztacie: tematyka, określenie adresata, opis celów, liczebność grupy, opłata, opis własnych kompetencji
  • W przypadku treningu lub warsztatu, który ma charakter pogłębionego doświadczenia osobistego upewnia się (najlepiej poprzez indywidualną rozmowę kwalifikacyjną), że uczestnicy nie prezentują zaburzeń, które powodowałyby, że trening mógłby im istotnie zaszkodzić (tu wskazane pytania o aktualną psychoterapię czy leczenie psychiatryczne – w razie potrzeby sugestia uzyskania pozytywnej opinii psychoterapeuty lub psychiatry co do udziału w treningu).

Trener przestrzega dobrowolności udziału w warsztacie lub treningu

  • W części wstępnej spotkania grupowego omawia zasady uczestnictwa i komunikacji w grupie, zaznaczając, że będą obowiązywały zarówno uczestników, jak i trenera/trenerów. Następnie prosi o indywidualną zgodę każdej osoby na ich przestrzeganie jako zawarcie wspólnego kontraktu.
  • Respektuje podczas warsztatu lub treningu prawo uczestnika do odmowy udziału w konkretnym ćwiczeniu.
  • Respektuje prawo uczestnika do rezygnacji z warsztatu lub treningu również w trakcie jego trwania.
  • Dba o reintegrację grupy w sytuacji odejścia uczestnika – m.in. poprzez wypowiedzenie uczuć związanych z zaistniałą sytuacją.

 Trener przestrzega zasady poufności

  • Zachowuje w dyskrecji fakty, zachowania, wypowiedzi, reakcje emocjonalne poszczególnych uczestników, które mogłyby ich identyfikować.
  • Zasada dyskrecji może być uchylona w sytuacji superwizji, konsultacji oraz sytuacji,
    w której nieujawnienie informacji mogłoby zagrażać życiu lub w poważnym stopniu zdrowiu uczestnika lub innych osób. W sytuacjach w/w trener stara się ograniczyć zakres podawanych danych do wymogów danej sytuacji.

Trener dąży do optymalizacji korzyści każdego uczestnika i całej grupy

  • Zapewnia dobrą, przyjazną atmosferę sprzyjającą uczeniu się i gromadzeniu doświadczeń osobistych oraz ich wymianie.
  • Modeluje konstruktywną komunikację, wspiera procesy indywidualne i grupowe.
  • Zapewnia uczestnikom swoją uwagę, jest gotów do udzielenia wszelkiej pomocy w razie potrzeby.
  • Dba o właściwe zakończenie procesu grupowego w trakcie treningu lub warsztatu – powinien podsumować i zakończyć wszystkie procesy interpersonalne i intrapsychiczne.

Trener nikogo nie wyróżnia – wszystkich uczestników traktuje jednakowo

  • Respektuje prawo każdego uczestnika do wspierania jego indywidualnego rozwoju.
  • Jest uważny na możliwe złe traktowanie czy dyskryminację uczestnika przez innych członków grupy i przeciwdziała takim sytuacjom.
  • W sytuacji zróżnicowanych umiejętności interpersonalnych, wiedzy merytorycznej, kompetencji emocjonalnych, stara się zapewnić wszystkim odpowiednie warunki edukacji i doświadczania.

Trener nie przekracza właściwej dla treningu lub warsztatu granicy w relacji z uczestnikiem

  • Nie korzysta z zasobów i możliwości uczestników dla osobistych celów i korzyści – ogranicza się do umówionego honorarium.
  • Nie wchodzi w pogłębione relacje osobiste z członkami grupy w czasie trwania treningu lub warsztatu, a także bezpośrednio po jego zakończeniu. W szczególności trenerowi nie wolno nawiązywać z uczestnikami relacji o charakterze erotycznym.
  • Ogranicza swoje działania do zakresu treningu lub warsztatu, np. nie pogłębia problematyki uczestnika w sposób nieuzasadniony typem i tematyką treningu lub warsztatu.
  • Nie narzuca swoich poglądów uczestnikom, jest akceptujący i tolerancyjny, w szczególności nie prowadzi agitacji ani propagandy.

Trener dąży do jasności i przejrzystości wszelkich sytuacji interpersonalnych w grupie, jak i w indywidualnych relacjach z uczestnikami.

  • Dba o prawidłowy, otwarty sposobów komunikowania się uczestników ze sobą.
  • Dba o otwartość, przejrzystość i prawidłowość informacji zwrotnych.

Trener nie stosuje ani nie uczy technik, które mogłyby szkodzić innym ludziom

  • Nie stosuje ani nie uczy manipulacji oraz ujawnia jej przejawy w zachowaniach uczestników, prowadząc do przejrzystej i otwartej komunikacji.
  • W ramach swojej pracy nie angażuje się ani nie angażuje uczestników do działań na szkodę innych osób.

Trener odpowiada za swoje zachowania i stan zdrowie które mają istotny wpływ  na uczestników

  • Nie propaguje ani nie demonstruje zachowań sprzecznych z zasadami higieny psychicznej.
  • Nie propaguje ani nie demonstruje nadużywania substancji uzależniających czy niedozwolonych.
  • Jest gotów zawiesić wykonywanie zawodu lub z niego zrezygnować, jeśli stan jego zdrowia fizycznego lub psychicznego czasowo albo trwale uniemożliwia mu rzetelne wykonywanie jego zadań.

Trener dba o reputację i etyczność środowiska trenerskiego

  • Dbając o własne wysokie standardy merytoryczne i etyczne, szanuje jednocześnie innych trenerów, nie podważa bezpodstawnie ich kompetencji, nie angażuje się w nieuczciwą rywalizację.
  • Kieruje się zasadą, że przestrzeganie prawa i dobrych obyczajów poza obszarem zawodowym ma istotny wpływ nie tylko na jego dobre imię, ale również na reputację środowiska trenerskiego.
  • W sytuacji kiedy uzyska uprawdopodobnioną wiedzę o naruszeniu zasad etycznych przez innego trenera, zobowiązany jest zwrócić uwagę tej osobie na niestosowność jej zachowania, a w przypadku, kiedy taka reakcja nie przynosi rezultatu lub uchybienie ma poważny charakter, podzielić się tą wiedzą z przedstawicielem Komisji Etyki. Zgłaszając nadużycie powinien działać z najwyższą starannością, aby dobro uczestników, którzy są źródłem informacji nie doznało uszczerbku.

 

ZASADY   SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE TECHNIK DIAGNOSTYCZNYCH

  • Osoba przeprowadzająca badanie diagnostyczne powinna posługiwać się narzędziami o sprawdzonej trafności i rzetelności
  • Osoba przeprowadzająca badanie powinna mieć świadomość, że jego wynik jest tylko częścią procesu diagnostycznego
  • Uczestnik badania powinien wyrazić na nie zgodę oraz zostać poinformowany o charakterze i celu badania
  • Wynik badania powinien zostać udostępniony osobie badanej
  • Wynik badania jest poufny

 

ZASADY   SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE TECHNIK DIAGNOSTYCZNYCH

Badania rezultatów oddziaływań psychoterapeutycznych (w relacji indywidualnej) i oddziaływań związanych z pracą w grupie (grupa terapeutyczna, trening interpersonalny, trening asertywności, trening asertywności symbolicznej) są pożądanym elementem wiedzy na temat skuteczności i mocy tych oddziaływań. Wyniki badań mogą również przyczynić się do optymalizacji pracy psychoterapeutów i trenerów. Z tego względu podejmowanie badań jest użytecznym instrumentem rozwoju podejścia humanistyczno-doświadczeniowego.

  • Badania powinny być starannie przygotowane pod względem merytorycznym, etycznym, organizacyjnym i w aspekcie zapewnienia anonimowości respondentom.
  • Badania muszą mieć charakter dobrowolny.
  • Badacz powinien uzgodnić z osobami badanymi jasne zasady współpracy, do których następnie powinien się stosować
  • Badacz respektuje prawo osób badanych do rezygnacji z udziału w badaniach na każdym ich etapie.
  • W przypadku badań, których metodologia zakłada ukrycie lub zafałszowanie celu badania, badacz jest zobowiązany do rozważenia czy inna metoda badania nie mogłaby być zastosowana.
    W przypadku zastosowania takiej metody badacz powinien zminimalizować działania ukrywające lub fałszujące cel badania. Po przeprowadzeniu badania, badacz jest zobowiązany do wyjaśnienia osobom badanym prawdziwego celu badania.
  • Badacz powinien chronić osoby badane przed możliwymi szkodliwymi ubocznymi efektami badania. Osoby badane powinny mieć możliwość komunikacji z badaczem w sytuacjach, kiedy odczuwają, że ich dobrostan może być zagrożony.
  • Badacz jest zobowiązany do działań mających na celu skorygowanie ewentualnych następstw niekorzystnych dla osoby badanej.
  • Indywidualne wyniki badań powinny pozostać poufne, chyba, że badacz ustali z osobami badanymi możliwość ich ujawnienia i uzyska ich zgodę.
  • Uogólnione wyniki badań powinny zostać poddane starannemu i uczciwemu opracowaniu oraz powinny zostać udostępnione zainteresowanym środowiskom zawodowym.

 

ZASADY DOTYCZĄCE SKŁADANIA SKARG I ZAŻALEŃ 

Nad przestrzeganiem zasad etycznych przez członków Towarzystwa czuwa Komisja Etyki. W przypadku naruszenia przez członka Towarzystwa zasad etycznych opisanych w Kodeksie, osoba skarżąca wnosi pisemne zgłoszenie tego faktu do Komisji Etyki zgodnie z Procedurą Skarg i Odwołań.

Wszystkie zasady służą przestrzeganiu przepisów zawsze jednak jest możliwość zwrócenia się do Komisji Etyki jako instancji wspierającej o wskazanie kierunku dalszych działań

PROCEDURA SKARG I ODWOŁAŃ 

X